Δεισιδαιμονίες και Εκκλησία

Οι δεισιδαιμονίες και οι προκαταλήψεις δεν είναι απλώς αθώες συνήθειες της καθημερινότητας. Συχνά φανερώνουν ένα βαθύτερο πνευματικό κενό, μια αγωνία του ανθρώπου που δυσκολεύεται να εμπιστευθεί τη ζωή του στον Θεό και προσπαθεί να την ελέγξει μέσα από φόβους, αντικείμενα, σημάδια ή συμβουλές που δεν έχουν εκκλησιαστικό θεμέλιο.

Με τον π. Σπυρίδωνα Σκουτή, εφημέριος Ι. Ν. Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Νοσοκομείου "Ελπίς".

Όταν η σχέση με τον Χριστό εξασθενεί, ο άνθρωπος γίνεται πιο ευάλωτος σε αντιλήψεις που τον εγκλωβίζουν και τον απομακρύνουν από τη χαρά της πίστης. Πολλές φορές, τέτοιες αντιλήψεις μεταδίδονται ως «λαϊκή σοφία»: από συγγενείς, γνωστούς ή ανθρώπους καλοπροαίρετους, οι οποίοι όμως δεν εκφράζουν απαραίτητα την εμπειρία και τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Έτσι, γεγονότα όπως ο γάμος, η γέννηση, η ασθένεια ή ο θάνατος φορτώνονται με φόβους που δεν οδηγούν στην ελευθερία, αλλά σε πνευματική σύγχυση.

Ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος όταν ο άνθρωπος αρχίζει να αποδίδει δύναμη σε άψυχα αντικείμενα, πρακτικές ή αποκρυφιστικές αντιλήψεις, χάνοντας το κέντρο της μυστηριακής ζωής. Η Εκκλησία, ως μητέρα, δεν απορρίπτει τον φοβισμένο άνθρωπο. Τον παιδαγωγεί, τον προστατεύει και τον καλεί να γνωρίσει βαθύτερα την πίστη του μέσα από την Αγία Γραφή, τα μυστήρια, την προσευχή και την πνευματική καθοδήγηση. Μια συζήτηση για τη διάκριση ανάμεσα στην παράδοση και την προκατάληψη, και για την ελευθερία που γεννιέται από τη σχέση με τον Χριστό.

Δεισιδαιμονίες και Εκκλησία - π. Σπυρίδων Σκουτής