Η θυσιαστική αγάπη και ο αγώνας για ταπείνωση

Ο Σταυρός του Χριστού αποκαλύπτει όχι μόνο το μέγεθος της αγάπης του Θεού, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η αληθινή αγάπη φανερώνεται μέσα στον κόσμο. Η αγάπη του Χριστού δεν είναι αφηρημένο συναίσθημα ούτε απλή συμπάθεια προς τον άνθρωπο. Είναι κένωση, συγκατάβαση, θυσία και ταπείνωση. Ο Θεός επιλέγει να μικρύνει, να εισέλθει στην ανθρώπινη ιστορία, να προσλάβει την αδυναμία, την πληγή και τη φθορά του ανθρώπου, όχι για να τα αφήσει όπως είναι, αλλά για να τα καθαρίσει, να τα θεραπεύσει και να τα ανυψώσει.

Με τον Αρχιμ. Κλαύδιο Καλαρά, ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου

Η ταπείνωση, μέσα σε αυτή την προοπτική, δεν είναι ψυχολογική μειονεξία ούτε εξωτερική ευγένεια. Είναι βασιλική αρετή, γιατί την παραδίδει ο ίδιος ο Χριστός μέσα από τον Σταυρό Του. Δεν διδάσκεται απλώς με λόγια, αλλά βιώνεται μέσα στην προσωπική σχέση με τον Θεάνθρωπο και στην καθημερινή άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος μαθαίνει την ταπείνωση όχι σε συνθήκες θεωρητικής ηρεμίας, αλλά μέσα στην τριβή των σχέσεων, εκεί όπου καλείται να συγχωρήσει, να ζητήσει συγγνώμη, να μη δικαιώσει τον εγωισμό του και να δημιουργήσει χώρο για τον άλλον. Ο πνευματικός πατέρας δεν προσφέρει μια αφηρημένη διδασκαλία, αλλά δείχνει τον Σταυρό ως μοναδικό κριτήριο της αληθινής αγάπης. Η ταπείνωση, όταν είναι γνήσια, δεν στερεί τη χαρά. Τη γεννά. Γιατί ο άνθρωπος που παύει να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μπορεί να αγαπήσει αληθινά.

Η θυσιαστική αγάπη και ο αγώνας για ταπείνωση - Αρχιμ. Κλαύδιος Καλαράς