Αρχιμ. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
Το κήρυγμα στη ζωή της Εκκλησίας δεν είναι μια απλή ομιλία ούτε ένας τυπικός λόγος που παρεμβάλλεται στη Θεία Λειτουργία. Αποτελεί μέρος της λατρείας του Λόγου και έχει αποστολή να ερμηνεύει το Ευαγγέλιο, να αφυπνίζει τη συνείδηση και να βοηθά τον άνθρωπο να κατανοήσει τι σημαίνει η πίστη μέσα στη ζωή του. Όταν όμως το κήρυγμα γίνεται χωρίς κόπο, χωρίς προετοιμασία και χωρίς πραγματική επαφή με τις ανάγκες του πληρώματος, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ανούσια φλυαρία.
Με τον Αρχιμ. Θεοδόσιο Μαρτζούχο, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως & Πρεβέζης.
Η πρόχειρη επίκληση του «μιλώ από καρδιάς» δεν αρκεί. Ο εκκλησιαστικός λόγος χρειάζεται μελέτη, πόνο, ευθύνη και εσωτερική αλήθεια. Ο άνθρωπος σήμερα δεν στερείται πληροφορίας· έχει πρόσβαση σε αμέτρητες γνώσεις. Εκείνο που αναζητά είναι λόγος που να τον αφορά, να απαντά στα υπαρξιακά του ερωτήματα και να τον οδηγεί σε ουσιαστική σχέση με τον Χριστό. Το παράδειγμα των Πατέρων της Εκκλησίας δείχνει έναν λόγο ζωντανό, συγκεκριμένο, γεννημένο από την εμπειρία της Εκκλησίας και στραμμένο στους ανθρώπους της κάθε εποχής.
Δεν πρόκειται για ανάγκη εντυπωσιασμού, αλλά για ποιμαντική ευθύνη. Το κήρυγμα δεν πρέπει να μένει σε τύπους που δεν επικοινωνούν πια ούτε σε γενικές ηθικές συμβουλές. Χρειάζεται να ξαναβρεί τη θέση του ως λόγος εκκλησιαστικός, προσευχητικός και ουσιαστικός. Μια συζήτηση για την ανανέωση του κηρύγματος, την ευθύνη του ιερέα και την ανάγκη ο λόγος της Εκκλησίας να πονά για τον άνθρωπο.
Τα κηρύγματα σήμερα δεν έχουν επίπεδο - π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος
