Ένα πρότυπο πράσινης ενορίας

Η έννοια της «πράσινης ενορίας» ανοίγει έναν σημαντικό δρόμο συνάντησης ανάμεσα στην ορθόδοξη θεολογία και τη σύγχρονη οικολογική ευθύνη. Η Εκκλησία δεν βλέπει το περιβάλλον απλώς ως φυσικό χώρο που πρέπει να προστατευθεί για πρακτικούς λόγους. Το βλέπει ως κτίση του Θεού, ως δώρο που έχει ανατεθεί στον άνθρωπο όχι για εκμετάλλευση, αλλά για ευχαριστιακή χρήση, φροντίδα και αναφορά στον Δημιουργό.

Με τον π. Αμφιλόχιο Μήλτο, κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος & Αλμυρού.

Γι’ αυτό και η καταστροφή του περιβάλλοντος δεν είναι μόνο τεχνικό ή πολιτικό πρόβλημα. Αγγίζει τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος σχετίζεται με τον Θεό, τον κόσμο, τον πλησίον και τις επόμενες γενιές. Η οικολογική αμαρτία φανερώνει μια βαθύτερη αστοχία: την απώλεια του μέτρου, της ευχαριστίας και της ευθύνης απέναντι στη δημιουργία. Το παράδειγμα μιας πράσινης ενορίας δείχνει ότι η χριστιανική κοινότητα μπορεί να γίνει τόπος παιδείας και πράξης.

Από την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πιστών μέχρι τις παρεμβάσεις στις υποδομές του ναού και των ενοριακών κτιρίων, η πίστη αποκτά συγκεκριμένη μορφή φροντίδας. Η πρωτοβουλία αυτή συνδέεται και με τη μακρά οικολογική ευαισθησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που έχει αναδείξει την προστασία της κτίσης ως ουσιαστική διάσταση της χριστιανικής μαρτυρίας. Μια συζήτηση για την κλιματική κρίση, την ευθύνη της ενορίας και την κτίση ως κοινό μας σπίτι και δώρο του Θεού.

Ένα πρότυπο πράσινης ενορίας - π. Αμφιλόχιος Μήλτου