Κατά τον Βικέντιο, επίσκοπο Λερίνου, η έννοια της παράδοσης στην εκκλησία προσδιορίζεται ως κάτι το οποίο είναι αποδεκτό παντού, από όλους και πάντοτε στο βάθος του χρόνου. Βάση αυτού, στην λατρεία μας συναντούμε στοιχεία τα οποία εμφανίστηκαν κάποια χρονική στιγμή, εξελίχθηκαν εντός της, παγιώθηκαν και τελικώς έγιναν παράδοση.
Είναι σαφές ότι τα τελούμενα στην λατρεία δεν είχαν την ίδια μορφή την οποία χρησιμοποιούμε σήμερα. Ούτε οι ακολουθίες, ούτε η Λειτουργία αλλά ούτε και οι εορτές της Εκκλησίας μας θύμιζαν την σημερινή τους κατάσταση.
Γνώμονα αποτέλεσε η ίδια η Θεία Ευχαριστία, μιας και γύρω από αυτή δομήθηκε και αναπτύχθηκε όλη η παράδοση της Εκκλησίας μας.
Η Λειτουργική Παράδοση φαίνεται να παγιώνεται κατά κύριο λόγο έως και τον 11ο αιώνα, μέσα από οικουμενικές συνόδους και κείμενα μεμονωμένων εκκλησιαστικών συγγραφέων. Μετά την άλωση της Πόλης παρατηρείται ένα νέο φαινόμενο εμφάνισης διαφόρων συνηθειών γύρω από την λατρεία κατά διαφόρους τόπους, μοναστήρια κ.λ.π. Μία τέτοια συνήθεια μπορεί να είναι σεβαστή για τον χώρο στον οποίο εμφανίζεται, αλλά δεν μπορεί σε καμία των περιπτώσεων να ταυτιστεί με την παράδοση της εκκλησίας. Ένα ακόμη πρόβλημα το οποίο προκύπτει, είναι οι λατρευτικές αυτές συνήθειες να θέλουν να εξισωθούν με την παράδοση της εκκλησίας, κάτι που είναι αρκετά επίφοβο ως προς την αλλοίωσή της. Η Εκκλησία έχει αναλάβει το δύσκολο έργο του να «προσαρμόσει» την αλήθεια του Χριστού στο εκάστοτε ποίμνιο, χωρίς ταυτόχρονα να την άλλαξει ή να την παραποιήσει. Για παράδειγ δεν καλείται απλώς να μεταφράσει τα λειτουργικά της κείμενα σε λαούς με άλλο γλωσσικό ιδίωμα, αλλά πρέπει να τα ερμηνεύσει ώστε να διατηρείται όλη η ουσία του λόγου χωρίς ταυτόχρονα να τα παραποιεί.
Αυτό όμως που θα πρέπει να προβληματίσει τον καθένα από εμάς, είναι το πως εμείς τοποθετούμε τον εαυτό μας απέναντι στην Λατρεία και ειδικότερα στην Θεία ευχαριστία την οποία μας παρέδωσε ο ίδιος ο Κύριος. Μπορούμε άραγε να αλλάξουμε αυτά τα οποία μας παρέδωσε ο Ίδιος και η Εκκλησία μέσα στους αιώνες, ή πρέπει να αλλάξουμε τους εαυτούς μας για να προσέλθουμε σε αυτά;
Με τον κ. Γεώργιο Φίλια, καθηγητή του τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Η θεία ευχαριστία ο πυρήνας της παράδοσης – κ. Γεώργιος Φίλιας
