Το πραγματικό νόημα των ιερών κανόνων

Το πραγματικό νόημα των ιερών κανόνων δεν βρίσκεται σε μια ψυχρή νομική εφαρμογή, αλλά στη θεραπευτική και σωτηριολογική εμπειρία της Εκκλησίας. Ο π. Σέργιος Μαρνέλλος εξηγεί ότι οι κανόνες δεν είναι κοσμικοί νόμοι ούτε όπλα επιβολής. Είναι οδοδείκτες, πυξίδες και εκκλησιαστικές απαντήσεις που γεννήθηκαν μέσα στην ιστορία, για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να πορευθεί προς τη Βασιλεία του Θεού.

Με τον π. Σέργιο Μαρνέλλο, επίκουρος καθηγητής κανονικού & εκκλησιαστικού δικαίου, Τμήμα του Α.Π.Θ.

Το σύγχρονο πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι οι κανόνες συχνά αγνοούνται, αλλά ότι πολλές φορές χρησιμοποιούνται αποσπασματικά. Αντί να μελετώνται με εκκλησιαστικό φρόνημα, επιστρατεύονται για να στηρίξουν ήδη διαμορφωμένες απόψεις ή προσωπικές σκοπιμότητες. Έτσι, από θεραπευτικά εργαλεία κινδυνεύουν να γίνουν μέσα αντιπαράθεσης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνδεσή τους με το μυστήριο της εξομολόγησης. Οι κανόνες δεν υπάρχουν για να συντρίψουν τον άνθρωπο, αλλά για να τον παιδαγωγήσουν και να τον οδηγήσουν στη μετάνοια. Ο πνευματικός, όπως δείχνει και ο 102ος κανόνας της Πενθέκτης Συνόδου, καλείται να λειτουργεί ως ιατρός: να γνωρίζει την ασθένεια, να διακρίνει την κατάσταση του προσώπου και να προσφέρει το κατάλληλο φάρμακο, άλλοτε γλυκό και άλλοτε πικρό.

Η εφαρμογή των κανόνων χρειάζεται ακρίβεια, οικονομία και διάκριση. Πάντοτε όμως έχει ως κέντρο τη σωτηρία του ανθρώπου και την ενότητα του σώματος του Χριστού.