Η καλλιέργεια της αληθινής πίστης

Η πίστη δεν είναι κάτι που αποκτάται μία φορά και έπειτα παραμένει ακαλλιέργητο. Για να γίνει ζωντανή σχέση με τον Χριστό, χρειάζεται διαρκή πνευματική φροντίδα, άσκηση, υπακοή, μετάνοια και ταπείνωση. Η απλή παραδοχή της πίστης δεν αρκεί· ο άνθρωπος καλείται να περάσει από τη γνώση στην αγάπη, από τη βεβαιότητα στη ζωή, από τον λόγο στην έμπρακτη μαθητεία της Εκκλησίας.

Με τον Αρχιμ. Παντελεήμονα Θωμόπουλο, πρωτοσύγκελο Ι. Μ. Γουμεννίσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου.

Ιδιαίτερη θέση έχει η διάκριση ανάμεσα στην ταπείνωση και τη μειονεξία. Η ταπείνωση δεν είναι άρνηση του εαυτού ούτε ψυχολογική υποτίμηση. Είναι κατάσταση πνευματικής και ψυχικής υγείας, όπου ο άνθρωπος γνωρίζει τα μέτρα του, αποδέχεται τις αδυναμίες του και μπορεί να δεχθεί και τον άλλον χωρίς σκληρότητα. Αντίθετα, η μειονεξία φανερώνει συχνά έναν πληγωμένο εγωισμό, που δεν αντέχει την αποτυχία και μετατρέπει την πτώση σε αδιέξοδο. Το παράδειγμα του Αποστόλου Πέτρου δείχνει ότι η μετάνοια μπορεί να ξαναβρεί τον Χριστό και τον εαυτό.

Το παράδειγμα του Ιούδα φανερώνει τον κίνδυνο της απελπισίας όταν ο άνθρωπος μένει κλεισμένος στον εαυτό του. Γι’ αυτό και η παρουσία του πνευματικού πατέρα, η εξομολόγηση και η εκκλησιαστική καθοδήγηση δεν είναι εξωτερικά σχήματα, αλλά δρόμος θεραπείας, ελευθερίας και αληθινής πίστης.

Η καλλιέργεια της αληθινής πίστης - π. Παντελεήμων Θωμόπουλος