Ζ’ Εωθινόν Δοξαστικό – Ἦχος πλ. α’
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.
| ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ | ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ |
|---|---|
| Ὡς ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν χρόνων, οὔσης ὀψίας Σαββάτων, | Όπως στα έσχατα χρόνια, έτσι και ένα απόγευμα τότε της πρώτης μέρας της εβδομάδας |
| ἐφίστασαι τοῖς φίλοις Χριστέ, | στάθηκες ανάμεσα στους φίλους Σου Χριστέ, |
| καί θαύματι θαῦμα βεβαιοῖς, | και προσθέτεις ένα καινούργιο θαύμα πάνω στα προηγούμενα, |
| τῇ κεκλεισμένῃ εἰσόδῳ τῶν θυρῶν, τήν ἐκ νεκρῶν σου ἀνάστασιν. | πιστοποιώντας με την είσοδό Σου από την κλειστή πόρτα την Ανάστασή Σου. |
| ἀλλ᾽ ἔπλησας χαρᾶς τους Μαθητάς, καί Πνεύματος ἁγίου μετέδωκας αὐτοῖς, | Τότε γέμισες με χαρά τούς Μαθητές, τούς μετέδωσες Πνεύμα Άγιο, |
| καί ἐξουσίαν ἔνειμας ἀφέσεως ἁμαρτιῶν, | και τούς χάρισες την εξουσία να συγχωρούν αμαρτίες. |
| καί τόν Θωμᾶν οὐ κατέλιπες, τῷ τῆς ἀπιστίας καταβαπτίζεσθαι κλύδωνι. | Αλλά και το Θωμά δεν εγκατέλειψες, να βασανίζεται από την απιστία. |
| Διό παράσχου καί ἡμῖν γνῶσιν ἀληθῆ, | . Γι’ αυτό και τώρα σέ παρακαλούμε, χάρισε και σέ μας, την γνώση την αληθινή |
| καί ἄφεσιν πταισμάτων, εὔσπλαγχνε Κύριε. | και των αμαρτιών μας τη συγχώρεση, εύσπλαχνε Κύριε. |
