Δοξαστικό τῶν Στιχηρῶν τῆς ἐορτῆς τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ.
Ἦχος πλ. β’
Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι.
| ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ | ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ |
|---|---|
| Τῶν κόλπων τῶν πατρικῶν μὴ χωρισθείς, γλυκύτατε Ἰησοῦ, | Μη χωρισθείς γλυκύτατε Ιησού από τους πατρικούς σου κόλπους |
| καὶ τοῖς ἐπὶ γῆς ὡς ἄνθρωπος, συναναστραφείς, | και από αυτούς στην γη με τους οποίους συναναστράφηκες ως άνθρωπος. |
| σήμερον ἀπ’ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, | Σήμερα από το όρος των Ελαιών αναλήφθηκες μέσα στη δόξα |
| καὶ τὴν πεσοῦσαν φύσιν ἡμῶν συμπαθῶς ἀνυψώσας, | και την φύση μας, που είχε πέσει, με συμπάθεια ανυψώνεις |
| τῷ Πατρὶ συνεκάθισας· | καθήμενος μαζί με τον Πατέρα. |
| ὅθεν αἱ οὐράνιαι τῶν ἀσωμάτων τάξεις, | Όταν οι τάξεις των ουρανίων ασωμάτων |
| τὸ θαῦμα ἐκπληττόμεναι, ἐξίσταντο θάμβει, | γεμάτες από έκπληξη λόγω του θαύματος, με θαυμασμό έμειναν έκθαμβες |
| καὶ τρόμῳ συνεχόμεναι, τὴν σὴν φιλανθρωπίαν ἐμεγάλυνον. | και γεμάτες φόβο, εξυμνούν την φιλανθρωπία Σου. |
| Μεθ’ ὧν καὶ ἡμεῖς οἱ ἐπὶ γῆς, | Μαζί με αυτές και εμείς, αυτοί πάνω στη γη, |
| τὴν πρὸς ἡμᾶς σου συγκατάβασιν, | τη συγκατάβασή Σου προς ημάς |
| καὶ τὴν ἀφ’ ἡμῶν Ἀνάληψιν δοξολογοῦντες, ἱκετεύομεν λέγοντες· | και την Ανάληψή σου από εμάς δοξολογούμε και ικετεύοντάς Σε λέμε |
| ὁ τοὺς μαθητὰς καὶ τὴν τεκοῦσάν σε Θεοτόκον, | «Εσύ που γέμισες τους μαθητές σου και την Θεοτόκο που σε γέννησε |
| χαρᾶς ἀπείρου πλήσας ἐν τῇ σῇ Ἀναλήψει, | με χαρά μέσω της Αναλήψεώς Σου |
| καὶ ἡμᾶς ἀξίωσον, τῶν ἐκλεκτῶν σου τῆς χαρᾶς, | αξίωσε και εμάς από την χαρά των εκλεκτών σου |
| εὐχαῖς αὐτῶν, διὰ τὸ μέγα σου ἔλεος. | και τις ευχές αυτών, μέσα από το μεγάλο σου έλεος. |
«Τῶν κόλπων τῶν πατρικῶν…»
